قوانین و اصول جودو

حضرات بت

جودو یک ورزش المپیکی است که بیش از 100 میلیون نفر در سراسر جهان در بیش از 200 کشور آن را انجام می دهند.

این یکی از بالاترین ورزش های مشارکت در جهان است و به دلیل ریشه های فلسفی و فرهنگی و همچنین پایگاه آموزشی آن ، چنین ورزشی پرطرفدار است.

جودو یک محیط امن و چالش برانگیز را ارائه می دهد که در آن دانش آموزان می توانند به هر دو سطح جسمی و معنوی برسند که نه تنها می تواند مسیر زندگی آنها را تغییر دهد بلکه آنها را به سمت کارهای بزرگتر و بهتر سوق می دهد.

نام "Ju Do" به معنای واقعی کلمه به معنای "روش آرام" است و هنگامی که JigoroKano ورزش جودو یا اهداف آموزشی را در اوایل قرن 20 توسعه داد ، هدف اصلی او ایجاد یک روند یادگیری بود که برای همه سنین و همه سطوح دانش آموز مفید باشد.

جودو ورزشی است که می تواند با حضور در المپیک توسعه یابد اما یک رشته ، یک زمان گذشته تفریحی و یک روش زندگی است.

تاریخچه جودو

جودو ، به معنای "روش ملایم" ، یک ورزش رزمی محبوب و قابل احترام ژاپنی است که تا آنجا که به یک ورزش المپیکی تبدیل شده است ، محبوبیت زیادی پیدا کرده است.

هدف اصلی هنرهای رزمی این است که حریف را به زمین بچسبانید یا با استفاده از قفل مشترک یا قفل مفصلی به زور تسلیم کنید.

سه تکنیک اصلی که در جودو مدرن دخیل هستند ، تکنیک های پرتاب یا nagewaza یا katame-waza هستند که از تکنیک های کار زمینی هستند.

برگزاری مسابقات فقط در جودوی بزرگسالان مجاز است و در جوانان زیر 16 سال مجاز نیست.

جیگورو کانو در سال 1860 به عنوان فرزند کشیش رئیس در یک خانواده مرفه متولد شد. حتی اگر کانو در درسهایش مهارت داشت ، اما مدام نگران ضعف هیکل و قلدرهایی بود که روزهای سختی را به او می دادند. او تصمیم گرفت ژوژیتسو یاد بگیرد اما در یافتن یک مربی خوب مشکل داشت. بیشتر افرادی که این هنر را می دانستند علاقه زیادی به انتقال آنها نداشتند زیرا آنها را بی فایده می دانستند.

سرانجام ، وی آموزش را با یانوسوکه فوکودا ، استاد جوجیتسو در یک مدرسه آغاز کرد. او چنان علاقه مند به آموزش هنرهای رزمی شد که در 21 سالگی ، مدرسه جدیدی را برای آموزش هنرهای رزمی جدیدی به نام جودو ، متشکل از بهترین حرکتهای مختلف سبک های برجسته جوجیتسو ، ایجاد کرد و به حدی ایمن شد که بتواند برنامه درسی مدرسه ژاپن.

این تولد جودو بود!

گیم سنتر...